Τέλος στη διαβούλευση του Κώδικα Διευθέτησης Οφειλών: Υποβλήθηκαν 246 σχόλια, υποδεικνύοντας σοβαρές ελλείψεις και βελτιώσεις

ΤΟ ΥΠΟ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΔΕΝ ΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΉ ΈΝΝΟΙΑ ΤΩΝ ΕΥΑΛΩΤΩΝ ΟΦΕΙΛΕΤΩΝ

του Χρήστου Ιωάννου

Ολοκληρώθηκε την Πέμπτη 10/9 το απόγευμα στις 5μ.μ. η διαβούλευση του υπό διαμόρφωση νομοσχεδίου «Κώδικας Διευθέτησης Οφειλών και Παροχής Δεύτερης Ευκαιρίας» του υπουργείου Οικονομικών, ενός πολύ σημαντικού νομοθετήματος που ρυθμίζει θέματα πτωχεύσεων και δίνει δεύτερη ευκαιρία σε φυσικά πρόσωπα να επιστρέψουν στο επιχειρείν.

Το υπό διαμόρφωση εξειδικευμένο και πολύπλοκο νομοσχέδιο των 171 άρθρων συγκέντρωσε κατά τη διαβούλευση 246 σχόλια. Πολλά από αυτά είναι τεκμηριώνονται από τους σχολιαστές και δημιουργούν την εντύπωση ότι το νομοθέτημα δεν μπορεί να εφαρμοστεί με τις συγκεκριμένες διατάξεις διότι προκύπτουν δυσλειτουργίες. Από το ποιό δικαστήριο θα αποφασίζει για τις πτωχεύσεις μέχρι γραφειοκρατικά θέματα, ημερομηνίες, αλλά και μη εφαρμόσιμες διατάξεις, όπως η διαδικασία ορισμού συνδίκου μέχρι οι προβλέψεις για πτωχεύσεις που στο μεταξύ οι εκπρόσωποι απεβίωσαν.

Βεβαίως πολλοί αναγνώστες σχολίασαν το γεγονός ότι εν μέσω πανδημίας έρχεται το συγκεκριμένο νομοσχέδιο το οποίο επί της ουσίας ανοίγει το κεφάλαιο πτώχευση όταν κάποιο φυσικό ή νομικό πρόσωπο δεν πληρώνει το 40% χρέους από 30.000 ευρώ και πάνω για χρονικό διάστημα έξι μηνών, ενδεχόμενο που όχι απλά θα συμβεί τους επόμενους μήνες, αλλά θα διογκωθεί λόγω προϋπάρχοντος ιδιωτικού χρέους που θα ξεπεράσει τα 250 δισ. ευρώ συνυπολογίζοντας το χρέος που θα δημιουργήσει η πανδημία του κορωνοϊού που έχει ήδη προκαλέσει ύφεση 7,9% το πρώτο εξάμηνο του 2020.

Στο μικροσκόπιο των αναγνωστών τέθηκε μέχρι το άρθρο 3 που αναφέρεται στιις αντικειμενικές προϋποθέσεις της πτώχευσης, οι οποίες όπως εξηγούν δεν είναι αντικειμενικές, αφού δεν προβλέπεται αναγνώριση του χρέους από εκτελεστό τίτλο ή δικαστική απόφαση.

Το άρθρο 4 που αναφέρεται στο αρμόδιο δικαστήριο για τις πτωχεύσεις είναι έτσι διατυπωμένο που μπορεί κάποιος να νομίσει ότι για την πλειονότητα των πτωχεύσεων αρμόδιο είναι το Πολυμελές Πρωτοδικείο. Όμως συμβαίνει το αντίθετο. Για τον μεγάλο όγκο των πτωχεύσεων και συγκεκριμένα για τις πτωχεύσεις «μικρού αντικειμένου» (επιχιερήσεις ή φυσικά πρόσωπα με περιουσία έως 350.000 ευρώ) θα είναι τα Ειρηνοδικεία.
Στη διαβούλευση εκφράζεται η άποψη ότι αυτό είναι λάθος, αφού οι ειρηνοδίκες δεν θα μπορέσουν να διεκπεραιώσουν τη συγκεκριμένη υποχρεώση δεδομένου ότι ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας, ο οποίος θα ισχύσει από το 2021 μαζί με το προωθούμενο νομοσχέδιο για τον επαναπροσδιορισμό όλων των υποθέσεων του νόμου 3869/2010 (νόμος Κατσέλη) εντός του ίδιου έτους (2021). Όπως αναφέρεται οι Ειρηνοδίκες σε ορισμένα Ειρηνοδικεία θα χρεωθούν εντός του έτους 2021 παραπάνω από 300 δικογραφίες υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων του νόμου 3869/2010, μέγεθος αδιανόητο για Δικαστές σε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και παράλληλα θα επιφορτιστούν σχεδόν με το σύνολο των πτωχεύσεων, ενώ θα πρέπει να εκδικάσουν και να εκδώσουν αποφάσεις και για όλες τις άλλες υποθέσεις (εμπράγματες, μισθωτικές, εργατικές, κοινοχρήστων, νέα τακτική, μικροδιαφορές, αυτοκινητιστικές, ασφαλιστικά μέτρα), όπως και να διεκπεραιώνουν και τις υπόλοιπες δικαστικές εργασίες (διαταγές πληρωμής, σωματεία, κληρονομητήρια, κατ’ οίκον έρευνες) χωρίς να υπάρχει κάποια πρόβλεψη για αύξηση των οργανικών τους θέσεων, αύξηση των οργανικών θέσεων γραμματέων Ειρηνοδικείων, βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής των Ειρηνοδικείων κλπ.

Το άθρο 54 αναφέρεται στην αστική ευθύνη διοικητών εταιριών σε περίπτωση παύσης πληρωμών.  Προβλέπει πως αν η παύση πληρωμών της ανώνυμης εταιρείας προκλήθηκε από δόλο ή βαρεία αμέλεια των μελών του οργάνου διοίκησης, τα υπαίτια μέλη ευθύνονται εις ολόκληρον σε αποζημίωση έναντι των εταιρικών πιστωτών για τη ζημία που τους προκλήθηκε. Την ίδια ευθύνη υπέχει και αυτός που άσκησε την επιρροή του στο μέλος ή τα μέλη του οργάνου διοίκησης, ώστε να προβούν σε πράξεις ή παραλείψεις που είχαν ως αποτέλεσμα την περιέλευση της εταιρείας σε παύση πληρωμών.

Όμως όπως σχολιάζεται, η ευθύνη λόγω «βαριάς αμέλειας» με ποιόν τρόπο αποδυκνείεται; Με αυτή την πρόβλεψη καταργείται η έννοια της Ανωνύμου Εταιρείας και της ευθύνης των οργάνων διοίκησης της. Επίσης η έννοια της «επιρροής» είναι ευρύτατη που ανοίγει υπερβολικά το πεδίο της ευθύνης τυχόν τρίτων προσώπων σε σχέση με τα μέλη ενός διοικητικού οργάνου επιχείρησης πέραν κάθε φαντασίας και λογικής.

Το άρθρο 103 που αναφέρεται στην απαλλαγή του οφειλέτη και κάνει ένα βήμα πίσω, σύμφωνα με τα σχόλια. Ενώ πρόσφατοι νόμοι (ν.4336/2015, ν.4446/2016 και ν.4549/2018) περιόρισαν το χρονικό αυτό διάστημα από δεκαετία σε διετία για τους λεγόμενους μη δόλιους πτωχεύσαντες, το νέο νομοσχέδιο, κάνει την διετία σε τριετία. Συνεπώς παρά τις εξαγγελίες για επιταχυμένη δικαστική διαδικασία πτώχευσης, που μόνον η πρακτική θα αποδείξει, η αλήθεια είναι ότι η τριετία, που μετρά από την κήρυξη της πτώχευσης, μπορεί πολύ εύκολα να ξεπεράσει την τετραετία, αφού μέχρι να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της πτώχευσης θα έχει παρέλθει σχεδόν ένα έτος. Σε όλο αυτό το διάστημα όμως ο έμπορος, ο επαγγελματίας κι όποιος ιδιώτης θα βρίσκεται μετέωρος, αδρανής και άνευ εργασίας. Μάλιστα, εάν ο πτωχεύσας είναι σε κάποια πιο προχωρημένη ηλικία, αυτή η τριετία (ή και περισσότερο) θα σημαίνει αντικειμενικά τον αποκλεισμό του από την αγορά εργασίας, ώστε η εξαγγελλόμενη δεύτερη ευκαιρία να ισοδυναμεί με ολοσχερή οικονομική καταστροφή, τώρα και για το μέλλον.

Περί ευάλωτων ομάδων 

Το άρθρο 164 αναφέρεται σε ρυθμίσεις ευάλωτων οφειλετών και στην «προστασία» τους, η οποία ακούγεται ως αστείο: Σε αυτούς  δίνεται η δυνατότητα να πληρώνουν ενοίκιο για να κρατήσουν το σπίτι τους επί 12 έτη. Όμως στον ορισμό ως ευάλωτοι νούνται οι οφειλέτες με βάση μόνο εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια αγνοώντας ότι υπάρχουν οφειλέτες με προβλήματα υγείας αλλά και ηλικιωμένοι. Ειδικά για το θέμα που προβλέπεται ο οφειλέτης να κρατά την κύρια κατοικία του για 12 έτη, αλλά να πληρώνει ενοίκιο και μετά την πάροδο των 12 ετών να χάνει το σπίτι εάν δεν μπορεί να το αγοράσει, οδηγεί σε εγκατάλειψη αυτών των συγκεκριμένων ευπαθών ομμάδων στην κακή τους μοίρα.

Η παραπάνω διάταξη έρχεται σε αντίθεση ακόμα και με την έννοια ευάλωτου που το ίδιο το άρθρο ορίζει (δηλαδή με βάση οικονομικά και περιουσιακά στοιχεία), καθώς προκύτει το εξής ερώτημα: Ο «ευάλωτος» δανειολήπτης που θα βρει τα χρήματα να αγοράσει την κατοικία του μετά από 12 έτη;

Πόκειται για ανεφάρμοστη διάταξη ενώ καταχρηστική είναι και η πρόβλεψη πως σε τυχόν πρόωρο ενδιαφέρον επαναγοράς θα πρέπει να καταβληθούν τα ενοίκια των υπολοίπων ετών πλέον της εμπορικής αξίας! Αυτές οι διατάξεις θυμίζουν τραπεζικές πρακτικές του παρελθόντος που έχουν τελεσίδικα κριθεί καταχρηστικές.

Το άρθρο 171 το οποίο αναφέρεται στην έναρξη του νέου πτωχευτικού κώδικα από την 1.1.2021 δεν διευκρινίζει τι γίνεται με τις εκκρεμείς υποθέσεις.

Ακολουθούν μερικά ενδεικτικά σχόλια:

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΜΕΛΩΝ ΟΜΑΔΑΣ ΕΦΕΤΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΜΑΥΡΙΔΗ
Προς το Διοικητικό Συμβούλιο Ένωσης Δικαστών και ΕισαγγελέωνΜε μεγάλη μας έκπληξη διαπιστώσαμε ότι στο νομοσχέδιο που τέθηκε σε διαβούλευση για το νέο Πτωχευτικό Κώδικα η κύρια αρμοδιότητα για τις πτωχεύσεις φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων μεταφέρεται από το Πολυμελές Πρωτοδικείο στο Ειρηνοδικείο, το οποίο θα είναι αποκλειστικά αρμόδιο για τις πτωχεύσεις μικρού αντικειμένου, που αφορούν φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις με ενεργητικό έως 350.000 ευρώ, δηλαδή το μεγαλύτερο μέρος των πτωχεύσεων στη χώρα μας. Ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας, ο οποίος θα ισχύσει από το έτος 2021 μαζί με το προωθούμενο νομοσχέδιο για τον επαναπροσδιορισμό όλων των υποθέσεων του νόμου 3869/2010 εντός του έτους 2021 θα έχει ως αποτέλεσμα την υπηρεσιακή εξουθένωση πολλών Ειρηνοδικών εντός του ανωτέρω έτους καθώς και τα επόμενα έτη. Είναι χαρακτηριστικό ότι Ειρηνοδίκες σε ορισμένα Ειρηνοδικεία θα χρεωθούν εντός του έτους 2021 παραπάνω από 300 δικογραφίες υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων του νόμου 3869/2010, μέγεθος αδιανόητο για Δικαστές σε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και παράλληλα θα επιφορτιστούν σχεδόν με το σύνολο των πτωχεύσεων, ενώ θα πρέπει να εκδικάσουν και να εκδώσουν αποφάσεις και για όλες τις άλλες υποθέσεις (εμπράγματες, μισθωτικές, εργατικές, κοινοχρήστων, νέα τακτική, μικροδιαφορές, αυτοκινητιστικές, ασφαλιστικά μέτρα), όπως και να διεκπεραιώνουν και τις υπόλοιπες δικαστικές εργασίες (διαταγές πληρωμής, σωματεία, κληρονομητήρια, κατ’ οίκον έρευνες) χωρίς να υπάρχει κάποια πρόβλεψη για αύξηση των οργανικών τους θέσεων, αύξηση των οργανικών θέσεων γραμματέων Ειρηνοδικείων, βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής των Ειρηνοδικείων κλπ. Για το λόγο αυτό ζητούμε το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης να αντιταχθεί άμεσα στην εμπλοκή των Ειρηνοδικών στο νέο Πτωχευτικό Κώδικα και να αιτηθεί συνάντηση με τον Υπουργό Δικαιοσύνης, στην οποία θα του εξηγήσει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν είναι δυνατό οι Ειρηνοδίκες να επιβαρυνθούν εντός των επόμενων ετών τόσο με χιλιάδες υποθέσεις του νόμου 3869/2010 όσο και με το σύνολο σχεδόν των πτωχεύσεων φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων και ότι το ανωτέρω θα οδηγήσει σε περαιτέρω καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης. Το θέμα είναι ιδιαιτέρως σοβαρό και επείγον και για το λόγο αυτό θεωρούμε ότι το Διοικητικό Συμβούλιο, αν και προσωρινό, πρέπει να συγκληθεί άμεσα και να αντιδράσει πριν την παρέλευση της καταληκτικής ημερομηνίας της διαβούλευσης που είναι η 10-9-2020.
Μετά τιμής,
Χαράλαμπος Μαυρίδης-Εφέτης
Γιώργος Σαπαντζής-Εισαγγελέας Εφετών
Σωτήρης Μπακαΐμης-Εφέτης
Βασίλειος Κατέρης-Πρόεδρος Πρωτοδικών
Ιωάννης Αρβανίτης-Πρωτοδίκης
Ιωάννης Γραμματικός-Πρωτοδίκης
Δημήτριος Δημητριάδης-Ειρηνοδίκης Γ’ Τάξης
Δέσποινα Καραγιάννη-Ειρηνοδίκης Γ’ Τάξης

ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΑΘΗΝΑΣ
Το ΒΕΑ προτείνει ανατροπή και όχι εξωραϊσμό του Πτωχευτικού Κώδικα της χώρας με πλήρη αναλυτική πρόταση που έχει αποστείλει στην κυβέρνηση ώστε αυτός να ανταποκριθεί πληρέστερα στην Οδηγία υπ’ αριθμ. (ΕΕ) 2019/1023 με σκοπό τη δημιουργία συνθηκών ασφάλειας, στον εμπορικό και επιχειρηματικό κόσμο και κυρίως στις ΜμΕ. Βασίζεται σε τρεις άξονες (Αφερεγγυότητα, Αναδιάρθρωση, Απαλλαγή), σε κυρίως διοικητικές διαδικασίες που στηρίζονται στη συμμετοχή των Επιμελητηρίων, στην αναδιοργάνωση των δικαστικών δομών, με πρώτα τα Πρωτοδικεία με τμήματα Προπτωχευτικής και Πτωχευτικής Διαδικασίας, με ειδικά καταρτισμένους δικαστές και προσωπικό, ώστε όπου απαιτείται η έκδοση δικαστικής απόφασης, αυτή να έρχεται άμεσα, με εμπεριστατωμένες αιτιολογίες και χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες. Επίσης προβλέπεται έμφαση στην Έγκαιρη Προειδοποίηση και όχι στην κατ΄έγκλιση διερεύνηση της κατάστασης μιας επιχείρησης, αλλά, «για να προειδοποιούνται οι οφειλέτες όταν υπάρχει επείγουσα ανάγκη για δράση, λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμένους πόρους των ΠΜΜΕ για την πρόσληψη εμπειρογνωμόνων» όπως ορίζεται από την οδηγία.
Ειδικά για το άρθρο 1, προτείνουμε την ακόλουθη διατύπωση του άρθρου ώστε να δίνεται έμφαση στη δυνατότητα επιστροφής του πτωχού στην οικονομική δραστηριότητα, μετά από την ικανοποίηση των δανειστών του και τη ρευστοποίηση της περιουσίας του: Η πτώχευση αποσκοπεί στην επιστροφή παραγωγικών μέσων σε δυνητικά παραγωγικές χρήσεις και στη δεύτερη ευκαιρία για τον πτωχευμένο επιχειρηματία μέσω της συλλογικής ικανοποίησης των πιστωτών του οφειλέτη με τη ρευστοποίηση του συνόλου της περιουσίας του οφειλέτη ή επιμέρους λειτουργικών συνόλων αυτής (κλάδων) ή των κατ’ ιδίαν περιουσιακών του στοιχείων και σε κάθε περίπτωση εντός της συντομότερης κατά το δυνατόν προθεσμίας.

Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιά

Το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιά επισημαίνει ότι ο «Κώδικας Διευθέτησης Οφειλών και Παροχής Δεύτερης Ευκαιρίας» στοχεύει στη ρύθμιση ιδιωτικού χρέους ύψους 234 δισ. ευρώ. Μέσω του νομοσχεδίου δίνεται η δυνατότητα ρύθμισης των συνολικών οφειλών, διαγραφή χρεών σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής και παροχής δεύτερης ευκαιρίας για όλους.
Για την ορθή και αποτελεσματική εφαρμογή του νομοσχεδίου θα πρέπει οι εμπλεκόμενοι φορείς να εξασφαλίσουν:1) Την άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων. Η εμπειρία του εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών καταδεικνύει την ανάγκη για τη δημιουργία μηχανισμών που θα λειτουργούν χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις. Να μην υπάρξουν ασάφειες στον νόμο που να παραπέμπουν σε νομικές και άλλες καθυστερήσεις. Να υπάρξει δυνατότητα άμεσης απάντησης από τα ελληνικά δικαστήρια για όποια νομικά θέματα προκύπτουν. Ο χρόνος απόδειξης της περιουσιακής κατάστασης των συνοφειλετών θα πρέπει να είναι σύντομος. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να εξασφαλισθούν ειδικές ρήτρες ασφαλείας για τους συνοφειλέτες. Με αυτόν τον τρόπο θα κινητοποιηθούν πολλές επιχειρήσεις για να επωφεληθούν από τις διατάξεις του νόμου.2) Να υπάρξουν δικλίδες ασφαλείας για τον εντοπισμό των στρατηγικά κακοπληρωτών. Προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να υπάρξει διαφάνεια με την άρση των τραπεζικών λογαριασμών.3) Όσες επιχειρήσεις εντάσσονται στο «Κώδικα Διευθέτησης Οφειλών και Παροχής Δεύτερης Ευκαιρίας» θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιχειρήσουν ξανά, έχοντας πρόσβασης στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.4) Για τη ρύθμιση των οφειλών θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και μελλοντικές οικονομικές κρίσεις. Για αυτόν τον λόγο η ρύθμιση θα πρέπει να είναι μακροπρόθεσμη, σε πολλές δόσεις, και κάτω από αυστηρά εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.5) Μέσω του «Κώδικα Διευθέτησης Οφειλών και Παροχής Δεύτερης Ευκαιρίας» θα πρέπει να διασφαλίζονται, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Νέο Ρεύμα – Νέο Όραμα think tank
Σύνοψη: Αν δεν γίνει διαγραφή του πλασματικού εσωτερικού χρέους, καμιά ρύθμιση δεν θα λειτουργήσει και η ύφεση θα γίνει καταστροφική. Πόσο μάλλον αν εφαρμοστεί ως έχει ο νέος κώδικας, το πρόβλημα του εσωτερικού χρέους, θα γίνει δυσμενέστερο του εξωτερικού χρέους. Μόνο οι εκποιήσεις της ελληνικής οικονομίας θα μείνουν.Τα ποσά του εσωτερικού χρέους με τις χρεωμένες στις καρτέλες προσαυξήσεις είναι 180 δις € προς εφορίες, 40 δις προς ταμεία και 110-130 δις προς τράπεζες και funds, ήτοι συνολικά ~340 δις € ή 2 φορές το ΑΕΠ της χώρας! Η λογική της εκποίησης των κόκκινων δανείων που είναι ~60% των χρηματοδοτήσεων για χρηματοδοτούμε το κράτος ή να συντηρούμε κάποιες λίγες χρηματοδοτήσεις, δεν έγινε σε άλλο μέρος του κόσμου, με τέτοια % και συνθήκες. Το επιχείρημα της κουλτούρας των μη πληρωμών ή των στρατηγικών κακοπληρωτών δεν είναι πραγματικό παρά μόνο για το 10% των περιπτώσεων, γιατί:
1) αν δεν υπήρχε πραγματική αδυναμία πληρωμών, οι οφειλές δεν θα εκτινασσόταν σε τέτοιο μεγάλος ύψος,
2) το 2012-3 ήταν μόλις 20-30 δις προς τράπεζες και 30-40 δις προς δημόσιο, ήτοι ένα ποσό λιγότερο του 10% του συνόλου των τραπεζικών χρηματοδοτήσεων τότε (229 δις €). Το ίδιο και οι οφειλές προς δημόσιο ήταν στο 10% του συνόλου. Σήμερα προς τράπεζες είναι κόκκινες το 60-70% των ιδιωτικών χρηματοδοτήσεων (~147 δις €),
3) οι τράπεζες έχουν εισπράξει μεγάλα ποσά για ανακεφαιολοποιήσεις, πάνω από 200 δις €, τα οποία δεν δόθηκαν σαν διαγραφές στους πελάτες.
4) απόδειξη ότι χωρίς διαγραφές οριζόντιες δεν θα υπάρξει ρύθμιση, είναι ότι πρόσφατα το 2019, δεν θα υπαγόταν στις 120 δόσεις μόνο το 4% των οφειλών. Να μην οδηγηθούμε σε εκποιήσεις τέτοιων τεραστίων ποσών, χωρίς τις οριζόντιες πλασματικές διαγραφές από πριν των εξωφρενικών προσαυξήσεων 300-500%, εξωλογιστικών, εξωφρενικών προστίμων, πανωτοκίων, υπερημεριών που 3-5πλασιάζουν την αρχική οφειλή και μάλιστα σε εποχή με νεκρή την αγορά. Θα ωφεληθούν μόνο τα στρατηγικά κοράκια!