Η μεταρρύθμιση που η κυβέρνηση προετοιμάζει στο ασφαλιστικό και δημοσιοποιήθηκε από τον υφυπουργό Εργασίας Πάνο Τσακλόγλου δεν είναι άλλη από αυτή που περιγράφεται στην Σχέδιο Ανάπτυξης για την Ελληνική Οικονομίατου που συνέταξε ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον νομπελίστα οικονομολόγο Χριστόφορο Πισσαρίδη. Άλλωστε ο Πάνος Τσακλόγλου είναι και αυτός ένας από τους συντάκτες της.
Όπως αναφέρεται στην έκθεση Πισσαρίδη στόχος για το ασφαλιστικό είναι η ενίσχυση της αναλογικότητας και διαφάνειας του δημόσιου διανεμητικού πρώτου πυλώνα κοινωνικής ασφάλισης και ταυτόχρονα ανάπτυξη ενός δεύτερου και τρίτου πυλώνα με κίνητρα για ιδιωτικές αποταμιευτικές αποφάσεις. Μετάβαση από διανεμητικό σε κεφαλαιοποιητικό σύστημα επικουρικής σύνταξης, με άμεση εφαρμογή για όσους εισέρχονται στην αγορά εργασίας και εθελοντικά για όσους άλλους εργαζόμενους το επιθυμούν. Οριστικοποίηση αποτελεσματικού πλαισίου εποπτείας για τα ασφαλιστικά ταμεία στον δεύτερο πυλώνα, συμπεριλαμβανομένου και ενός δημόσιου ταμείου.
Οι αλλαγές στο σύστημα της επικούρησης σημαίνει ότι οι νέοι σε ηλικία ή ακόμα και οι «νέοι» σε χρόνια ασφαλισμένοι, θα έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν έναν ατομικό κουμπαρά, βάσει του οποίου θα προσβλέπουν στην ανάλογη επικουρική σύνταξη, στη λήξη του εργασιακού τους βίου. Θα γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή, τα κεφάλαια (εισφορές) που έχουν καταθέσει στον κουμπαρά τους. Οι εισφορές αυτές δεν προσμετρώνται ούτε θα εξυπηρετούν την καταβολή των τρεχουσών επικουρικών συντάξεων, όπως γίνεται έως τώρα.
Ο νέος υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, Πάνος Τσακλόγλου έδωσε την Τετάρτη το στίγμα αυτής της κεφαλαιώδους μεταρρύθμισης. Μιλώντας, στο διαδικτιακό συνέδριο του Κύκλου Ιδεών, η Ελλάδα Μετά την Πανδημία, ο κ. Τσακλόγλου περιέγραψε σε αδρές γραμμές, πώς θα είναι το νέο μοντέλο επικούρησης στην Ελλάδα. Μίλησε για ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» και ξεκαθάρισε ότι δεν θα θιγούν τα δικαιώματα των σημερινών συνταξιούχων. Βέβαια, παραδέχτηκε ότι το «κόστος μετάβασης», δηλαδή η μεταφορά από το ένα σύστημα (διανεμητικό) στο άλλο (κεφαλαιοποιητικό), αποτελεί τον «γρίφο» που πρέπει να λύσει η κυβέρνηση.
Από τις μελέτες που έχουν γίνει έως τώρα φαίνεται ότι για την πρώτη δεκαετία η επιβάρυνση θα είναι της τάξης του 1 δισ. ευρώ. Συνολικά όμως, η μεταρρύθμιση που θα έχει «χρονικό ορίζοντα» τουλάχιστον 30 έτη, αναμένεται να κοστίσει από 40 έως 56 δισ. ευρώ. Αιτία είναι ότι, όσο θα προχωρούν τα έτη, τόσο θα λιγοστεύουν εκείνοι που θα καταβάλλουν εισφορές στο σύστημα και τόσο θα αυξάνονται εκείνοι που θα επιλέγουν τη λύση του ατομικού κουμπαρά.
Την ίδια στιγμή όμως θα αυξάνονται και οι συνταξιούχοι οι οποίοι θα πρέπει να λάμβάνουν την επικουρική τους σύνταξη, χωρίς να υπάρχουν οι απαιτούμενες εισφορές, το έσοδο δηλαδή, για να τους στηρίξει.
Ο κ. Τσακλόγλου πιστεύει ότι το «κόστος μετάβασης» θα μπορέσει να καλυφθεί αφενός με επενδύσεις, αφού τα κονδύλια που θα εισφέρουν στο σύστημα οι νέοι ασφαλισμένοι μέσω του «κουμπαρά τους» θα είναι τεράστια. Κονδύλια που θα διαχειρίζεται επενδυτικά, ένας νέος δημόσιος φορέας που θα συσταθεί γι’ αυτό τον σκοπό. Αφήνει όμως ένα «παράθυρο» να προκύψουν κεφάλαια για να καλυφθεί το κόστος της μεταρρύθμισης από την αξιοποίηση αποθεματικών που έχει ήδη το Ασφαλιστικό Σύστημα στη διάθεσή του. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι θα να σπάσει ο «κουμπαράς» του ΑΚΑΓΕ (Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών), που έχει αυτή την στιγμή, περισσότερα από 10 δισ. ευρώ.
Ο συγκεκριμένος «κουμπαράς» δημιουργήθηκε για να αξιοποιηθεί στην περίπτωση που προκύψει ανάγκη από το ίδιο το Ασφαλιστικό Σύστημα και όχι για να καλύψει τυχόν «μαύρες τρύπες» που θα μπορούσε να προκαλέσει μια ασφαλιστική μεταρρύθμιση…
