Με απορίες έμειναν φορείς και βουλευτές στη συζήτηση του ν/σχεδίου Χατζηδάκη για τα πλαστικά μιας χρήσης – Για βελτιώσεις μίλησε ο Ν. Ταγαράς

του Χρήστου Ιωάννου

Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο του υπουργείου Ενέργειας και Περιβάλλοντος «Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/904 σχετικά με τη μείωση των επιπτώσεων ορισμένων πλαστικών προϊόντων στο περιβάλλον» βρίθει ατελειών και ανεφάρμοστων διατάξεων. Και μπορεί να αποβεί καταστρεπτικό για τη βιομηχανία και την εστίαση. Αλλά μπορεί και να μην πετύχει κανένα από τους στόχους που θέτει για την κατάργηση των πλαστικών μιας χρήσης γιατί δεν ορίζονται επαρκώς ενώ η αγορά να κατακλιστεί από παρόμοια προϊόντα. Όμως μπορεί να δημιουργήσει και μονοπώλιο στην αγορά, αφού το ίδιο το νομοσχέδιο περιλαμβάνει διατύπωση που παραπέμπει σε πιθανή δημιουργία μονοπωλίου.

Αυτό είναι μερικά από τα συμπεράσματα που προέκυψαν στη δεύτερη ημέρα συζήτησης του νομοσχεδίου στις Επιτροπές της βουλής την Τετάρτη (ανάλογα ήταν τα συμπεράσματα και την πρώτη ημέρα συζήτησης του νομοσχεδίου).  Μάλιστα πραγματοποιήθηκαν δύο συνεδριάσεις. Στη μία είχαν κληθεί οι φορείς και στη δεύτερη συνεχίστηκε η επεξεργασία με τις τοποθετήσεις βουλευτών και του υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκου Ταγαρά, η παρουσία του οποίου στη Βουλή θύμισε πολιτικό παλαιάς κοπής, καθώς δεν απάντησε σε καμία ερώτηση.

Ίσως είναι η πρώτη φορά που υπουργός (Κωστής Χατζηδάκης) καταθέτει νομοσχέδιο το οποίο καλείται να ρυθμίσει ένα πολύπλοκο και πολύ σοβαρό θέμα που επηρεάζει τη ζωή εκατομμυρίων πολιτών και πολλούς επιχειρηματικούς κλάδους (εστίαση, βιομηχανία πλαστικών, βιομηχανία συσκευασίας, λιανικό εμπόριο, τουρισμό), αλλά φαίνεται ότι έγινε τόσο βιαστικά και στο πόδι, όπως προέκυψε από τις ενστάσεις που οι φορείς διαπίστωσαν – και επανέλαβαν το απόγευμα οι βουλευτές – και από το ότι ουδείς αρμόδιος από το υπουργείο απάντησε.

Ο κ. Νίκος Ταγαράς.

Ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκος Ταγαράς που κλήθηκε να απαντήσει (απουσίαζε ο υπουργός Κωστής Χατζηδάκης) κατάφερε να μην απαντήσει σε καμία από τις ερωτήσεις/απορίες που διατύπωσαν οι φορείς και οι βουλευτές, λέγοντας απλά ότι θα υπάρξουν βελτιώσεις στην ολομέλεια.

Ο κ. Ταγαράς είπε μεταξύ άλλων τα εξής: «Δεν ισχυριζόμαστε ότι νομοσχέδιο λύνει όλα τα προβλήματα με όλα τα υλικά και σε όλους τους χώρους του περιβάλλοντος, και τα θαλάσσια απορρίμματα. Βεβαίως υπάρχουν κενά. Αλλά δίνει το μήνυμα σε όλους για προετοιμασία. Θα χρειαστούν διορθώσεις. Αλλά δεν μπορεί κανείς να μην συμφωνήσει ότι τα πλαστικά μιας χρήσης αντιπροσωπεύουν το 40% των απορριμμάτων και ότι το 27% είναι εργαλεία που αφορούν σε θέματα αλιείας».

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του είπε «Οχι δεν υπάρχουν προγράμματα (σ.σ. χρηματοδότησης της κυκλικής οικονομίας), αλλά θα φτιάξουμε και θα στηρίξουμε τις παραγωγικές μονάδες και σύμφωνα με τις δικές τους προτάσεις. Έχουν αναδειχθεί οι προτάσεις μέσω της δημόσιας διαβούλευσης. Μπορεί να χάνονται θέσεις εργασίας, αλλά ανοίγουν καινούργιες».

Επίσης ανέφερε «Με τις τεχνικές οδηγίες που περιμένουμε σε σωστά ερωτήματα (σ.σ. από την ΕΕ), αναμένουμε στα μέσα του επόμενου μήνα, που θα δίνουν απαντήσεις στα τεχνικά ζητήματα. Και θα μας οδηγήσουν στις αρχές της επόμενης χρονιάς σε ρυθμίσουμε όλα αυτά που είναι εκκρεμή. Άλλωστε η ημερομηνία της οδηγίας για εφαρμογή δεν έχει αλλάξει από 1η Ιουλίου 2021. Εμείς είπαμε μόνο ότι θα τα εφαρμόσουμε σε δημόσιους χώρους από 1.1. 2021.»

Είναι ενδεικτικό το ότι ακόμα ο Κρίτων Αρσένης βουλευτής του ΜΕΡΑ25, που διάκειται υπέρ του νομοσχεδίου και δήλωσε πως «κινείται στη σωστή κατεύθυνση» διατύπωσε ενστάσεις και έθεσε ορισμένες ερωτήσεις οι οποίες δεν απαντήθηκαν. Για παράδειγμα ανέφερε πως το νομοσχέδιο δεν θα εφαρμοστεί γιατί δεν θέτει μετρήσιμους στόχους. Για παράδειγμα τίθεται στόχος μείωσης 30% των πλαστικών μιας χρήσης αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία ποσοτικά αυτής της μείωσης και ζήτησε εξειδίκευση στην εφαρμογή του νομοσχεδίου για να το ψηφίσει το κόμμα του. Επίσης, έθιξε το θέμα για το ισχύει με τα βιοδιασπώμενα πλαστικά, αλλά και το ότι το νομοσχέδιο έρχεται σε πλήρη αντίφαση με άλλα νομοθετήματα της κυβέρνησης και κυρίως με αυτό της διαχείρισης αποβλήτων, που οδηγεί σε καύση 80% των απορριμμάτων.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος Κωστής Χατζηδάκης στην παραλία του Σχινιά εγκαινιάζει τη συνεργασία με το Κοινωφελές Ίδρυμα Αθανασίου Κ. Λασκαρίδη την εκστρατεία «Ελλάδα Χωρίς Πλαστικά Μίας Χρήσης».

Εντύπωση προκάλεσε σε ορισμένους βουλευτές ότι μεταξύ των φορέων που διατύπωσαν απόψεις ήταν και εκπρόσωπος του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αθανασίου Λασκαρίδη, που βρίσκεται πολύ κοντά στην Κυβέρνηση Μητσοτάκη και έχει αναπτύξει διάφορες δράσεις (μεταξύ αυτών και η δωρεά των παγουριών στους μαθητές των σχολείων για την προστασία τους από τον κορωνοϊό).  Όπως είπε η κυρία Χριστίνα Κονταξή «εμείς συμμετέχουμε στην ομάδα του υπουργείου Περιβάλλοντος για την ενσωμάτωση της οδηγίας της ΕΕ» – διευκρινίζοντας και τονίζοντας «με ιδίους πόρους» – και πως «η συμμετοχή μας περιορίζεται στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση».

Ακολουθούν οι δηλώσεις ορισμένων φορέων, οι οποίες αξίζει να διαβαστούν για να γίνει κατανοητό ότι το νομοσχέδιο χρειάζεται περισσότερη δουλειά και προετοιμασία. Να σημειωθεί ότι οι φορείς, όλοι τους, συμφωνούν με την πολιτική της πολιτείας για την λήψη μέτρων αλλά διαφωνούν  ως προς τον τρόπο τον χρόνο και την πληρότητα των διατάξεων του νόμου.

Ηλίας Μάμαλης, διευθυντής του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος

Ο κ. Μάμμαλης θεωρεί ότι τα απορρίμματα είναι η μεγάλη πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά από την πολιτεία και αυτό δεν θα συμβεί με απαγορεύσεις αλλά με εκπαίδευση του ευρύτερου κοινού.
«Η θέση μας αποδείχθηκε περίτρανα στην υγειονομική κρίση, όπου η έλλειψη μέριμνας από την πολιτεία για την εκπαίδευση του κοινού οδήγησε στην μη ορθή απόρριψη του ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού και το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει ένα νέο μεγάλο ρεύμα απορριμμάτων, που ναρκοθετεί την κοινή μας προσπάθεια για μηδενικά απόβλητα» ανέφερε.

Σχετικά με τα επιμέρους άρθρα του νομοσχεδίου κατέθεσε τις εξής προτάσεις:
– Προτείνουμε η εισφορά προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος των τεσσάρων λεπτών να ισχύσει για τα ανακυκλώσιμα ενώ για τα μη ανακυκλώσιμα η εισφορά χρήσης να είναι δύο ή τρεις φορές μεγαλύτερη.
– Ο στόχος μείωσης των πλαστικών κατά 60% που τίθεται αποτελεί πρωτοφανής στόχος για όλη την Ευρώπη και θα αποβεί καταστροφικός τόσο για την βιομηχανία όσο και για τον κλάδο της εστίασης καθώς οι συγκεκριμένοι κλάδοι έχουν πολύ μεγαλύτερη συμμετοχή στο ΑΕΠ έναντι των αντίστοιχων κλάδων στην ΕΕ.
– Αρθρο 6: τονίζουμε ότι πρέπει να δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες η χρήση ανακυκλωμένου υλικού PET της τάξης του 20%, 25%, 30%. 35% διότι δεν είναι γνωστές στη βιομηχανία οι επιπτώσεις στο περιεχόμενο των συσκευασιών μιας και μέχρι σήμερα παγκοσμίως χρησιμοποιείται μόνο το 25% ανακυκλωμένου υλικού, το οποίο είναι ευρέως παραδεκτό και χρησιμοποιούμενο πέραν της μιας εφαρμογών. Συνεπώς, η πρότασή μας είναι να ξεκινήσουμε από περιεκτικότητα 10% έτσι ώστε να επιτευχθεί ισορροπία προσφοράς και ζήτησης στην παραγωγή του ανακυκλωμένου υλικού πέραν του πολύτιμου χρόνου που θα κερδηθεί για να μελετηθούν οι τρόποι χρήσης περιεκτικότητος που θα προστατεύσουν την υγεία του καταναλωτή.

Δημήτριος Μαντής Πρόεδρος Συνδέσμου Βιομηχανιών Υλικών και Συσκευασίας

Ο πρόεδρος του Συνδέσου Βιομηχανιών υλικών και Συσκευασίας ανάφερα τα εξής: «Η νομοθετική πρωτοβουλία δίνει τον απαραίτητο χρόνο προετοιμασίας αλλά ταυτόχρονα αφήνει αναγκαστικά αρκετά ανοικτά θέματα για την εφαρμογή και το κόστος και εν αναμονή των διευκρινιστικών οδηγιών από την ΕΕ.
Αναφέρθηκαν για παράδειγμα ποιά είναι τα εναλλακτικά προϊόντα που πρέπει να στραφεί η βιομηχανία, η θέσπιση του συστήματος εγγυοδοσίας στο οποίο δεν έχει προηγηθεί κάποια μελέτη και στο κόστος καθαρισμού για το οποίο ακόμα δεν γνωρίζουμε το πεδίο εφαρμογής του.
Αναφέρθηκε επίσης πως κρίσιμο ρόλο στο αποτέλεσμα είναι η αλλαγή συμπεριφορών. Στην διαλογή στην πηγή και σε υποδομές.
Στο άρθρο 4 προβλέπεται ότι η επιχείρηση μπορεί να αρνηθεί να εξυπηρετήσει τον καταναλωτή στην περίπτωση που το επαναχρησιμοποιούμενο προϊόν του είναι προδήλως ακατάλληλο για συγκεκριμένη χρήση. Είναι μία πρόβλεψη εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμοστεί με πιθανότητα και νομικών διεκδικήσεων, αποζημιώσεων από πλευράς καταναλωτών – παράδειγμα ισχυρισμοί βλάβης της υγείας για τις υπόχρεες επιχειρήσεις – και έρχεται σε αντίθεση με υφιστάμενες οδηγίες του ΕΦΕΤ που επιβάλει στις εταιρείες εστίασης προμήθειες σε συσκευασίες που δεν επαναχρησιμοποιούνται.
Σε ότι αφορά τις σημάνσεις η βιομηχανία χρειάζεται χρόνο. Και θα θέλαμε να υπάρχει ένα έτος από την έκδοση της ΚΥΑ.

Κωνσταντίνος Μίχαλος, πρόεδρος του ΕΒΕΑ

Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Κωνσταντίνος Μίχαλος ανέφερε μεταξύ άλλων «Αρκετά και σημαντικά είναι τα ζητήματα που παρά την διαβούλευση που προηγήθηκε, παραμένουν ανοικτά, καθώς εγείρουν πολλά ερωτήματα, ενστάσεις και αντιδράσεις, κλπ.

Και θα σταθώ κυρίως σε ενστάσεις που αφορούν σε παραγωγικούς τομείς τους οποίους μάλιστα εκπροσωπεί η ΚΕΕΕ πάντα προς όφελος της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της χώρας με προστασία του περιβάλλοντος, όπως είναι ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος, ένας Σύνδεσμος με συνεισφορά περίπου 3 δισ. ευρώ ή 1,6% στο ΑΕΠ, 1,8% στην απασχόληση και σχεδόν 4% στις εξαγωγές προϊόντων, που αποτελεί μια ισχυρή βιομηχανία για τη χώρα, και ο οποίος συμμετείχε ενεργά και με τεκμηριωμένες προτάσεις στις συζητήσεις με όλους τους αρμόδιους φορείς για την προετοιμασία του σχεδίου νόμου.

Και ενώ, σήμερα, χαιρετίζουμε την κατάθεση του εν λόγω σχεδίου νόμου καθώς θα είναι πλέον ξεκάθαροι οι κανόνες, με τους οποίους θα κληθούν να λειτουργήσουν οι επιχειρήσεις τερματίζοντας την αβεβαιότητα, δεν μπορούμε να μην υποβάλουμε εκ νέου τις ενστάσεις κλάδων που έχουν καλή γνώση των ζητημάτων που διακυβεύονται.

Ειδικότερα, είναι σαφές ότι το σχέδιο νόμου συμπεριλαμβάνει πολλές ασάφειες, αλλά και ανακρίβειες, ενώ η κατεύθυνση πολιτικής για την κατάργηση όλων των πλαστικών μιας χρήσης το 2021, έρχεται σε αντίθεση με το γράμμα και το πνεύμα των Ευρωπαϊκών Οδηγιών, 2019/904[4} και 2015/720,όσον αφορά στα ζητήματα στρέβλωσης του ανταγωνισμού και της αγοράς, που αναμένεται να επηρεάσει με καταστροφικό τρόπο την εγχώρια βιομηχανία, που έχει εξαγωγικό προσανατολισμό και μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και την απασχόληση εν όψει κρίσης και ύφεσης. Είναι επίσης προφανές ότι ορισμένες βασικές διατάξεις αποπροσανατολίζουν από τις λύσεις της κυκλικής οικονομίας, υποβαθμίζοντας το πραγματικό πρόβλημα, το οποίο είναι η μη ορθή απόρριψη των απορριμμάτων που δεν καταλήγουν στην ανακύκλωση.

Μάλιστα, σε πρόσφατη επικοινωνία του Συνδέσμου με την Κομισιόν (Guidelines) στις 1/9/2020, ξεκαθαρίζεται ότι «δεν θα πρέπει να δημιουργηθούν στρεβλώσεις στη βέλτιστη λειτουργία της αγοράς και καθεστώς αθέμιτου ανταγωνισμού».

Για το λόγο αυτό, υποστηρίζουμε ότι δεν θα πρέπει να καταργηθούν όλα τα πλαστικά μιας χρήσης το 2021, παρά μόνο με την προϋπόθεση ότι θα αναπτυχθούν αντίστοιχα προϊόντα σε προσιτές τιμές για τον τελικό καταναλωτή και με σημαντικά βελτιωμένο περιβαλλοντολογικό αποτύπωμα. Στην παρούσα φάση το σχέδιο νόμου θα πρέπει να ακολουθήσει τον στόχο για το 2021, όπως προκύπτει από την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2019/904, που είναι να καταργηθούν επτά (7) κατηγορίες πλαστικών προϊόντων, ήτοι: καλαμάκια, αναδευτήρες, μαχαιροπήρουνα, πιάτα, οξοβιοδιασπώμενα πλαστικά, δοχεία φαγητού και ποτών από διογκωμένη πολυστερίνη (EPS), πλαστικά στηρίγματα, που προσαρτώνται και στηρίζουν μπαλόνια, εκτός από μπαλόνια για βιομηχανικές ή άλλες επαγγελματικές χρήσεις και εφαρμογές που δεν διανέμονται στους καταναλωτές
Επιπλέον, αναφορικά με τις σακούλες, ο διαχωρισμός τους σε αυτές κάτω και άνω των 50 μικρών, έχει συγκεκριμένη τεκμηρίωση, που οδήγησε την ΕΕ στην απόφαση να αντιμετωπίζονται οι μεν με περιβαλλοντικό τέλος και οι δε χωρίς (5) ενώ έχουν ήδη επιτευχθεί στη χώρα μας οι ευρωπαϊκοί στόχοι για τη μείωση της κατανάλωσης όπως αναφέρονται στην οδηγία, σύμφωνα με ανεξάρτητη μελέτη ΙΕΛΚΑ (6). Προξενεί ως εκ τούτου εντύπωση, η αδιαφορία για τα τεχνικά κριτήρια του διαχωρισμού σε επίπεδο ΕΕ και η επιμονή προς μια ισοπεδωτική – χωρίς πραγματικό περιβαλλοντικό όφελος – πολιτική την οποία, ούτε η οδηγία προβλέπει, ούτε αποτελεί κοινή ευρωπαϊκή τακτική.

Αντιλαμβανόμαστε βεβαίως ότι η Κυβέρνηση προκειμένου να προωθηθούν προσπάθειες για πιο βιώσιμες λύσεις λαμβάνει όσο το δυνατόν πιο φιλόδοξα μέτρα, με σκοπό να υπάρξει σημαντική αντιστροφή των τάσεων κατανάλωσης και μετρήσιμη ποσοτική μείωση, ενώ ταυτόχρονα λαμβάνει και μέτρα οικολογικού σχεδιασμού και σήμανσης, ενώ θεσπίζει και προγράμματα διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού, σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», για την κάλυψη του κόστους διαχείρισης αποβλήτων και περισυλλογής απορριμμάτων, καθώς και του αναγκαίου κόστος των μέτρων ευαισθητοποίησης για την πρόληψη και τη μείωση τέτοιου είδους απορριμμάτων.

Όμως, θα πρέπει να αναλογιστούμε ότι τα πλαστικά δεν είναι εχθρός του περιβάλλοντος. Εχθρός είναι τα απορρίμματα, που δεν καταλήγουν στην ανακύκλωση εξαιτίας της μη ορθής απόρριψης τους, έπειτα από τη χρήση τους (κυκλική οικονομία)

Πρέπει επιτέλους να γίνει συνείδηση ότι το πλαστικό θα αποτελεί μοναδικό υλικό σε κρίσιμες εφαρμογές στην Υγεία, την τεχνολογία και την καθημερινότητα. και τα πλαστικά έχουν και θα συνεχίζουν να έχουν κρίσιμο και ζωτικό ρόλο στη βελτίωση της ζωής των δισεκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη μας, επενδύοντας στην καινοτομία και τις βέλτιστες λύσεις.

Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος εύλογα ζητά να υπάρξουν πιο αποδοτικές λύσεις για την οικονομία και την ανάπτυξη, τους καταναλωτές και το περιβάλλον και στο ζήτημα των πλαστικών τα οποία δείχνουν την αξία τους και στην περίοδο της υγειονομικής κρίσης.»

Αλκιβιάδης Καφετζής Green Peace υπεύθυνος εκστρατείας για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που έρχεται να αντιμετωπίσει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα και γι΄αυτό θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στην αξιολόγησή του. Η ρύπανση δεν είναι μόνο στη θάλασσα αλλά παντού στον αέρα, στα τρόφιμα κλπ. Οπότε χρειαζόμαστε μέτρα που θα οδηγήσουν σε ουσιαστικά αποτελέσματα και όχι σε μέτρα που θα κρύψουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Υπάρχουν μελέτες που αναφέρουν τα πλεονεκτήματα μιας κυκλικής οικονομίας στην οποία παίζουν σημαντικό ρόλο και οι βιομηχανίες αλλά χρειάζεται χρόνος.
Συνεπώς το πρόβλημα βρίσκεται στην πηγή του και στην κουλτούρα της μιας χρήσης. Το νομοσχέδιο είναι μια πάρα πολύ θετική εξέλιξη, αλλά δυστυχώς υπάρχουν κίνδυνοι. Λόγω των απαγορεύσεων υπάρχει ο κίνδυνος η αγορά να πλημμυρίσει από άλλες συσκευασίες μιας χρήσης, και θα πρέπει η οδηγία, το νομοσχέδιο με μεγάλη ευκρίνεια να ορίσει ποιές είναι οι εξαιρέσεις. Επίσης, για τν επαναχρησιμοποίηση πέφτει το βάρος στον καταναλωτή. Θα έπρεπε μαζί με τους τρόπους μείωσης να θέσει και στόχους επαναχρησιμοποίησης όπως έκανε η Γαλλία προσφάτως που έθεσε στόχο 5% έως 2023 και 10% έως το 2026. Έτσι θα τεθεί και μία δικλείδα ασφαλείας για τα πλαστικά μιας χρήσης, γιατί ίσως έχετε ακούσει ότι έχουν αρχίσει να εμφανίζονται όλο και περισσότερα προϊόντα κάτω από γενικότερες κατηγορίες που αναφέρονται ως βιοπλαστικό και βιοδιασπώμενο πλαστικό, για τα οποία ουδείς γνωρίζει αν αποτελούν εναλλακτική επιλογή.

Δημήτριος Μεντεκίδης – Πρόεδροςτου Συνδέσμου Εταιρειών Εμφιάλωσης Ελληνικού Φυσικού Μεταλλικού Νερού

Ο Δ. Μεντεκίδης αφού τόνισε πως «είμαστε σύμμαχοι της πολιτείας» και αρωγοί στην προστασία του περιβάλλοντος ανέφερε τα εξής:
– Για τα μη αποσπώμενα πώματα για τα οποία δεν έχουν οριστεί ακόμα τα πρότυπα από την ΕΕ, τίθενται ασφυκτικά χρονικά όρια και θα απαιτήσουν επιπλέον επενδύσεις και κόστη για την τροποποίηση των γραμμών παραγωγής. Επιπλέον θα μεταβληθεί το μεταβλητό κόστος παραγωγής και θα απαιτηθεί τα πώματα να είναι βαρύτερα, πιθανότατα να έχουν διπλάσιο βάρος σε σχέση με τα σημερινά.
– Σε ότι αφορά τον στόχο για ανακυκλώμενο PET 25% μέχρι το 2025, λάβετε υπόψη ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει πολύ μικρή διαθεσιμότητα, η τιμή του είναι διπλάσια σε σχέση με αυτό που αποκαλείται πρωτογενές PET.  Το θέμα της ποιότητας του ανακυκλωμένου PET θα λυθεί σε σημαντικό βαθμό από το νέο σύστημα χωριστής συλλογής, που εισάγει το νομοσχέδιο και για το οποίο παρ’ ότι δεν επιβάλλεται από την οδηγία, εμείς συμφωνούμε.
– Οι πολύ σημαντικοί στόχοι περί συλλογής των φιαλών PET 77% για το 2025 και 90% για το 2030 και η μεγάλη απόσταση που μας χωρίζει από τα σημερινά επίπεδα συλλογής,  απαιτούν την ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης, εκπαίδευσης της ελληνικής κοινωνίας και κινητοποίησης όλων των φορέων κρατικών και ιδιωτών.
– Καθιστά μονόδρομο με βάση τις καλύτερες διεθνείς πρακτικές την υιοθέτηση του συστήματος εγγυοδοσίας και της χωριστής συλλογής το άρθρο 13. Είναι όμως πρωταρχικής σημασίας να τονίσουμε την πολύ σημαντική αλλαγή που επιφέρει την πολύ μεγάλη προσοχή που απαιτείται στο σχεδιασμό του αλλά και τα σημαντικότατα κεφάλαια που απαιτούνται. Επιπλέον γνωρίζοντας ότι από την ημέρα που αποφασίζεται μέχρι την ημέρα της εφαρμογής ενός συστήματος εγγυοδοσίας και χωριστής συλλογής απαιτείται χρονικό διάστημα δυόμιση με τρία χρόνια και με δεδομένο την έναρξή του την 1η 1. 2023, υπάρχει τρομερή πίεση χρόνου και θα χρειαστεί εξαιρετική συνεργασία των παραγωγών με την πολιτεία και όλους τους εμπλεκομένους φορείς. Είναι δε σημαντικό να τονίσουμε πόσο σημαντική είναι η μελέτη εφαρμογής που θα κάνει ο ΕΟΑΝ και έχει οριστεί η ολοκλήρωσή της έως τον Ιούλιο του 2021. Έως σήμερα συμμετείχαμε στη διαβούλευση και διαβεβαιώνουμε για άλλη μία φορά ότι είμαστε σύμμαχοι στην προσπάθεια επίτευξης των στόχων.
– Κλείνοντας και με βάση όλα τα οποία σας εξέθεσα και με στόχο την επίτευξη των στόχων της οδηγίας ζητούμε την θέσπιση ισχυρών χρηματοδοτικών ενισχύσεων που απαιτεί η μετάβαση στην κυκλική οικονομία αλλά και η οικονομική μας επιβίωση. Με δεδομένο τον κομβικό και κυρίαρχο ρόλο του ΕΟΑΝ αλλά την πρόβλεψη περί συμμετοχής ιδιωτικών φορέων στο Δ.Σ. ζητούμε τη συμμετοχή της βιομηχανίας στο Δ.Σ. Επίσης την συμμετοχή μας στην ομάδα ή επιτροπή του ΕΟΑΝ που θα αποφασίσει έως τον Ιούλιο του 2021 τους όρους στο πλαίσιο εισαγωγής και υλοποίησης του συστήματος εγγυοδοσίας και καλούμαστε ως παραγωγοί να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε πανελλαδικής εμβέλειας
Συλλογικού Συστήματος Διαχείρισης για το PET από 1.1.2023.
– Τέλος την αυστηροποίηση των ποινών – έως διακοπή λειτουργίας – σε όσους δεν συμμετέχουν ενεργά σήμερα σε κάποιο σου ΣΣΕΛ και στο σου ΣΣΕΛ πανελλαδικής εμβέλειας χωριστής συλλογής PET ή άλλων υλικών.