
Τη βεβαιότητά της ότι οι Έλληνες επιχειρηματίες είναι περισσότερο αισιόδοξοι για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, λόγω της μεταστροφής του κλίματος, εκφράζει σε συνέντευξή της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Μαρίνα Οφλούδη-Γιαβρόγλου, Πρόεδρος SOYA MILLS International, Aντιπρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων (ΠΣΕ), & Πρόεδρος ICC WOMEN Ελλάς.
Η αισιοδοξία της πηγάζει από μια σειρά εξελίξεων. Από το ότι τα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου σημείωσαν την καλύτερη επίδοση στην Ευρωζώνη με την απόδοση του 10ετούς τίτλου να υποχωρεί επιπλέον 5 μονάδες βάσης στο 1,10%. Από το γεγονός ότι η κυβέρνηση λαμβάνει φορολογικά μέτρα που κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση οδηγώντας τη χώρα σε ανάπτυξη μεσοπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα.
Αισιοδοξεί ακόμη, γιατί ψηφίστηκαν ήδη μέτρα φορολογικής ελάφρυνσης ύψους 1,2 δισ. ευρώ στον φετινό προϋπολογισμό, ενώ η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών έως 5% σε βάθος τετραετίας έχει στόχο την τόνωση των επενδυτικών ροών.
Δηλώνει ικανοποιημένη για το γεγονός ότι «έχουν κινητοποιηθεί όλοι οι κρατικοί φορείς που διαχειρίζονται την ανάπτυξη της χώρας, να γίνουν επενδύσεις, ούτως ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας» και τονίζει χαρακτηριστικά «η ανάπτυξη είναι νομοτέλεια για την Ελλάδα. Πρέπει να γίνουμε φιλικοί στις επενδύσεις, δηλαδή χώρα με λιγότερους ρυθμιστικούς κανόνες, λιγότερους περιορισμούς και οικονομική ελευθερία».
Υπογραμμίζει πως «αν και έχουν γίνει σημαντικά βήματα στο μέτωπο της μείωσης της φορολογίας, της επιστροφής του ΦΠΑ, αλλά και της γραφειοκρατίας, η ανάγκη για μεγαλύτερη στήριξη των εξωστρεφών επιχειρήσεων παραμένει επιτακτική». Παράλληλα, θεωρεί ότι «ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στην αύξηση των επιλέξιμων δαπανών του ΕΣΠΑ, καθώς η απορροφητικότητα από τις ΜμΕ παραμένει χαμηλή».
Ερωτηθείσα σε ποιούς ή σε ποιόν τομέα πρέπει να γίνουν οι μεγαλύτερες αλλαγές, απάντησε στον αγροτικό τομέα, με στόχο να υποκατασταθούν οι εισαγωγές κεράτων.
Ιδού τι ανάφερε για τον αγροτοδιατροφικό τομέα:
«Πιστεύω ότι ο πρωτογενής τομέας με νέα στρατηγική ανάπτυξης και με επίκεντρό της την καινοτομία, την ψηφιακή γεωργία, την προστασία του περιβάλλοντος, την ηλικιακή ανανέωση και συμπράξεις με πανεπιστήμια και φορείς της αγοράς είναι ικανά να συμβάλλουν δυναμικά στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του αγροτικού τομέα. Ο Έλληνας αγρότης μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή του οικονομικού κλίματος. Επίσης, η εκπαίδευση και κατάρτιση των αγροτών με μεθόδους ψηφιακής γεωργίας, μπορούν να συμβάλλουν στην αύξηση και βελτίωση της γεωργικής παραγωγής της χώρα μας. Λόγω της ιδιότητάς μου ως Πρόεδρος της SOYA MILLS εστίασα την προσοχή μου στα αγροτικά προϊόντα. Μελέτησα τις εξαγωγές, αλλά και τις εισαγωγές των αγροτικών προϊόντων. Το 2019 κάναμε εξαγωγές 5,8 δισ. ευρώ στα αγροδιατροφικά προϊόντα και εισαγωγές 6,2 δισ. ευρώ. Ο βασικότερος παράγοντας για την διαμόρφωση του ελλειμματικού ισοζυγίου των αγροτικών προϊόντων είναι οι εισαγωγές νωπών κρεάτων και γαλακτοκομικών προϊόντων για τις οποίες η Ελλάδα ξοδεύει ετησίως για εισαγωγές 1,2 δισ. ευρώ. Αυτό το ποσοστό ελάχιστα αυξομειώνεται από χρόνο σε χρόνο. Ευτυχώς σημαντικά έχει αυξηθεί το ισοζύγιο της Ελλάδος στα φρούτα και τα λαχανικά. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι εισάγουμε λεμόνια από την Αργεντινή και όχι μόνο, όπως επίσης εισάγουμε νωπά κρέατα δηλαδή κοτόπουλα, χοιρινά κλπ, γιατί δυστυχώς οι μονάδες της χώρας δεν έχουν αναπτυχθεί, έχουν μείνει πίσω και δεν είναι ανταγωνιστικές. Είναι άραγε τόσο δύσκολο η χώρα μας να εκπονήσει ένα στρατηγικό σχέδιο που θα βοηθήσει τους νέους παραγωγούς που θέλουν να ασχοληθούν με την παραγωγή κρέατος;
Ένα άλλο αγροτικό προϊόν άξιο λόγου είναι το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Η Ελλάδα παράγει περίπου 300.000 τόνους εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο που είναι από τα πιο σημαντικά εξαγώγιμα προϊόντα της χώρας.
Από αυτά εξάγουμε συνήθως το μισό σε χύμα μορφή και μόνο 30 με 40 χιλιάδες τόνοι εξάγονται σε συσκευασμένη μορφή.
Και ξέρετε τελικά που πηγαίνει αυτό το χύμα λάδι;
Το περισσότερο πηγαίνει στην Ιταλία όπου συσκευάζεται και επανεξάγεται σαν ιταλικό.
Δεν είναι κρίμα όλη την υπεραξία του ποιοτικού μας ελαιολάδου να την απολαμβάνουν άλλοι; Και γιατί αυτό; Γιατί εμείς διαχρονικά δεν κάναμε σωστό marketing στα προϊόντα μας, δεν είχαμε ποτέ σωστή και σταθερή στρατηγική.
Ας δούμε τώρα την Ολλανδία η οποία είναι μία χώρα στο μέγεθος το δικό μας και είναι κατά βάση χώρα γεωργική.
Τον τελευταίο χρόνο η Ολλανδία έκανε εξαγωγές στα αγροδιατροφικά προϊόντα καταλαμβάνοντας την 2η θέση παγκοσμίως.
Φυσικά η χώρα δεν παράγει όλα αυτά τα προϊόντα, αλλά λόγω των υψηλών logistics στο λιμάνι του Ρότερνταμ τα αποθηκεύει και τα επανεξάγει.
Άραγε δεν θα μπορούσε και η χώρα μας να κάνει το ίδιο; Να συλλέγει δηλαδή τα δικά της αγροτικά προϊόντα, των Βαλκανίων τα προϊόντα, της Βόρειας Αφρικής κλπ και να τα επανεξάγει;»































