Αγεφύρωτες διαφορές έφερε η διαβούλευση του σχεδίου νόμου επαναπροσδιορισμού υποθέσεων νόμου Κατσέλη

Η διαβούλευση ανέδειξε πόσο μεγάλες είναι οι διαφορές στην προσέγγιση που το νομοθέτημα προσπαθεί να κάνει - κάτι που μαρτυρά και το πόσο προβληματική είναι η απόδοση της δικαιοσύνης στη χώρα - και πόσο προβληματικές και ανεφάρμοστες είναι ορισμένες από τις διατάξεις, οι οποίες χρειάζονται βελτιώσεις

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Τσιάρας.

Γράφει ο Χρ. Ιωάννου

Σημαντικό ενδιαφέρον προσέλκυσε το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, που στοχεύει στην «εξαφάνιση» χιλιάδων εκκρεμών υποθέσεων του νόμου 3869/2010  – δηλαδή του νόμου Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά  –  που εκκρεμούν σε πρώτο βαθμό και των οποίων η συζήτηση έχει προσδιορισθεί μετά τις 15.6.2021, έτσι ώστε όλες οι αιτήσεις επαναπροσδιορισμού – ακόμα και αυτών που αναβάλλονται – να έχουν υποβληθεί έως και την 31η.7.2021.

Η διαβούλευση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης με τίτλο: «Ρυθμίσεις για την επιτάχυνση εκδίκασης εκκρεμών υποθέσεων του ν. 3869/2010 σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 6 § 1 ΕΣΔΑ ως προς την εύλογη διάρκεια της πολιτικής δίκης, τροποποιήσεις του Κώδικα Δικηγόρων και λοιπές διατάξεις», ολοκληρώθηκε την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου και συγκέντρωσε 204 σχόλια. Τα 121 σχόλια αφορούσαν το κεφάλαιο που αναφέρεται στην επιτάχυνση της εκδίκασης των εκκρεμών υποθέσεων του νόμου Κατσέλη (ν. 3869/2010) σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ ως προς την εύλογη διάρκεια της πολιτικής δίκης.

Η έννοια της «εξαφάνισης» που αναφέρθηκε σχετίζεται με το ότι αναγκάζεται ο οφειλέτης να ξανακάνει αίτηση, να συγκεντρώσει πάλι τα δεκάδες δικαιολογητικά μέσω πληρεξούσιου δικηγόρου, τον οποίο προφανώς θα ξαναπληρώσει. Η όλη διαδικασία έχει ξαναγίνει στο παρελθόν, είναι απαιτητική, ίσως ανεφάρμοστη αυτή τη φορά καθώς ζητούνται φορολογικές δηλώσεις τριών ετών πριν την εκταμίευση του δανείου. Η όλη διαδικασία θα γίνεται μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας, με κίνδυνο απόρριψης και θεωρείται όπως αναφέρουν νομικοί, ότι θα αναγκάσει πολλούς οφειλέτες να μην υποβάλλουν αίτηση. Όμως, αν δεν υποβάλλουν αίτηση και δεν ακολουθήσουν τη νέα απαιτητική διαδικασία, χάνεται το δικαίωμα συζήτησης της υπόθεσής τους.

Υπάρχουν και αυτοί που υποστηρίζουν την εφαρμογή του νόμου διότι ο νόμος Κατσέλη αποτέλεσε εκτός του πραγματικού του σκοπού και σωσίβιο για κακοπληρωτές. Οι συγκεκριμένοι σχολιαστές επιρρίπτουν ευθύνες στους πολιτικούς που άφησαν ορθάνοικτη την πόρτα της καθυστέρησης στην εκδίκαση υποθέσεων με την υποβολή μιας απλής αίτησης στο Ειρηνοδικείο χωρίς προηγουμένως να γίνεται προσυμβατικός έλεγχος. Επίσης κατηγορούν τη δικαιοσύνη και τους ειρηνοδίκες που καθυστερούν και δεν διεκπεραίωσαν πολλές υποθέσεις, δίνοντας συνεχώς αναβολές. Οι θιασώτες του νόμου υποστηρίζουν ότι με τον νόμο αυτό επιβαρύνθηκαν οι τράπεζες, οι οποίες χρηματοδοτήθηκαν μέσω των ανακεφαλαιοποίησεων, με τους φόρους των πολιτών.

Ας δούμε μερικά ενδεικτικά σχόλια που αναρτήθηκαν στη διάρκεια της διαβούλευσης. Από τα σχόλια προκύπτουν πόσο μεγάλες είναι οι διαφορές στην προσέγγιση που το νομοθέτημα προσπαθεί να κάνει, κάτι που μαρτυρά πόσο προβληματική είναι η απόδοση της δικαιοσύνης στη χώρας για όλους, αλλά κυρίως πόσο προβληματικές και ανεφάρμοστες είναι ορισμένες από τις διατάξεις, οι οποίες χρειάζονται βελτιώσεις.

Ανήθικο νομοσχέδιο

Η ρύθμιση σύμφωνα με την οποία αν ο δανειολήπτης δεν ακολουθήσει την δαιδαλώδη διαδικασία  τότε η αίτηση θεωρείται ως μη ασκηθείσα, είναι κατάφωρα και εξόφθαλμα αντισυνταγματική , αφού συνιστά ωμή παρέμβαση της νομοθετικής στη δικαιοδοτική λειτουργία. Δεν επιτρέπεται ο νομοθέτης να αποσύρει υποθέσεις που εκκρεμούν προς εκδίκαση, είτε με νομοθετική ρύθμιση είτε μέσω μίας πλατφόρμας ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, αν προηγουμένως δεν μεσολαβήσει κρίση δικαστή. Η ρύθμιση συνιστά επίσης αδικαιολόγητη τιμωρία του οφειλέτη για κάτι για το οποίο ΔΕΝ ευθύνεται. Διότι τους προσδιορισμούς των υποθέσεων τους έκανε το κράτος, τα δικαστήρια, όχι ο δανειολήπτης. Αν η πολιτεία επιθυμεί την επίσπευση των υποθέσεων, η μόνη νόμιμη και λογική οδός είναι να προσδιορίζονται οίκοθεν/αυτεπαγγέλτως. Είναι αδιανόητο νομικά και λογικά το κόστος και τις συνέπειες για τον επαναπροσδιορισμό να τις επωμίζεται ο ένας μόνο διάδικος. Με την ίδια (παράλογη) λογική, αν δηλαδή πρέπει να τα επωμιστεί τούτα ένας διάδικος, γιατί να τα επωμίζεται ο οφειλέτης και όχι οι πιστωτές; με ποιό νομικό και ορθολογικό κριτήριο επιλέγεται αυτός; Επειδή δεν τον χωνεύουμε; Αρα, ο σκοπός της ρύθμισης είναι όχι η επιτάχυνση της δικαιοσύνης αλλά η τυπική απόρριψη υποθέσεων προς όφελος των τραπεζών, σκοπός που είναι αντισυνταγματικός και επιπλέον ΑΝΗΘΙΚΟΣ.

Εχει συνταχθεί από τραπεζοϋπάλληλο

Είμαι αντίθετος με τις περισσότερες παραγράφους του παρόντος άρθρου. Θα ήμουν ευτυχής εάν το Υπ. Δικαιοσύνης το απέσυρε και το έφερνε κατόπιν τροποποιήσεων και πάλι σε διαβούλευση. Θα ήθελα να έχει προηγηθεί ουσιαστικός διάλογος με τους δικηγορικούς συλλόγους, τις καταναλωτικές ενώσεις και τους εμπλεκόμενους φορείς. Ως έχει φαντάζει ως σαν έχει συνταχθεί από τραπεζο-υπάλληλο! Οι ρυθμίσεις που εισάγονται είναι καινοφανείς, οι παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη ωμές και αντισυνταγματικές. Το σχέδιο – πρόταση είναι εν εξόχως ετεροβαρές. Επιπλέον, βρίσκω την αιτιολογική έκθεση αδικαιολόγητα ελλιπή. Δεν παρέχει ικανά δεδομένα ώστε να εξάγουμε ασφαλή συμπεράσματα για το αν καλώς οδηγήθηκε η Επιτροπή σε αυτήν την πρόταση που μας φέρνει σε διαβούλευση το αρμόδιο Υπουργείο. Κατά την άποψή μου απουσιάζει η σαφής, ειδική και επαρκής αιτιολογία που είναι θεμέλιο Νομιμότητας! Αποσύρετέ το και επανέλθετε λαμβάνοντας υπό όψιν τις πολλαπλές ενστάσεις που διατυπώνονται.

Κυρώσεις στους ειρηνοδίκες 

Το θέμα είναι αν θα εφαρμοστεί στην πράξη ο νόμος αυτός. Απο θεωρία, αναβολές, παραιτήσεις και επανακαταθέσεις έχουμε χορτάσει.Να τεθούν στο νόμο αυτό κυρώσεις σε Ειρηνοδίκες που δε θα τηρήσουν τη προθεσμία έκδοσης της απόφασης. Μέχρι σήμερα έδιναν αβέρτα αναβολές. Κάποιοι Ειρηνοδίκες ευθύνονται για την καθυστέρηση εκδίκασης των υπερχρεωμένων, λόγω των συνεχών αναβολών που έδιναν.Αφού στην πλατφόρμα θα αναγράφουν οι αναβολές που χορηγήθηκαν και το ιστορικό κάθε υπόθεσης, θα πρέπει να δοθούν αυτές οι πληροφορίες στη δημοσιότητα προκειμένου να δούμε σε ποιο ειρηνοδικείο γινόταν κατάχρηση στη χορήγηση της αναβολής. Και φυσικά εάν το ειρηνοδικείο αυτό έχει σήμερα πρόβλημα στην εκδίκαση των υποθέσεων αυτών

Απολύτως αναγκαίος ο νόμος

Ο νόμος που φέρνετε κρίνεται απολύτως αναγκαίος, καθώς διαπιστώνεται ότι εκκρεμούν – προσδιορισμένες σε δικασίμους μετά την 1η Ιανουαρίου 2021 – περισσότερες από 40.000 σχετικές υποθέσεις, με τη συζήτησή τους να έχει προσδιοριστεί σε πολλές περιπτώσεις σε χρόνο που φτάνει ακόμη και μετά το 2027, σε περίπου 30 από τα 140 Ειρηνοδικεία της χώρας.Με τον τρόπο αυτό αίρεται μια μακροχρόνια εκκρεμότητα, εξαιτίας της οποίας οι μεν καλόπιστοι δανειολήπτες τελούν υπό καθεστώς ιδιότυπης ομηρίας, οι δε στρατηγικοί κακοπληρωτές τελούν υπό καθεστώς μη ανεκτής από την έννομη τάξη οιονεί προστασίας

Τερατούργημα 

Για πρώτη φορά στα νομικά χρονικά τολμά κάποιος να προτείνει νομοθέτημα που ούτε λίγο ούτε πολύ επιχειρεί να καταργήσει δικαστικές αποφάσεις (προσωρινές διαταγές)! Για πρώτη φορά στα νομικά χρονικά καταγράφεται μια τόσο μεγάλη αμφισβήτηση στο πρόσωπο των Ελλήνων δικαστών.Συγγνώμη κύριοι & κυρίες συντάκτες της προτάσεως, όμως, είναι δυνατόν να ζητάτε να τεθεί σε κρίση «πλατφόρμας» το δικαίωμα σε δίκη, για αιτήσεις που έχουν ήδη επικυρωθεί και ελεγχθεί και από δικαστικό λειτουργό, παρουσίαν διαδίκων;;;Τι υποννοείται δηλαδή, ανεπάρκεια των δικαστών;

Και κάτι ακόμα:Σας θυμίζω πως δεν υπάρχει φορολογικό απόρρητο των δανειοληπτών, σας θυμίζω πως δεν υπάρχει (από το 2018) ούτε τραπεζικό απόρρητο. Τέλος, σας θυμίζω πως και μετά τη χορήγηση προσωρινής διαταγής οποιοσδήποτε πιστωτής διάδικος διατηρούσε και διατηρεί για αληθείς λόγους ουσίας που χωρούν τεκμηρίωση να την προσβάλλει ενώπιον της έδρας.Μήπως ήταν άνθρακες ο θησαυρός των δήθεν «κακοπροαίρετων δανειοληπτών» διότι πώς εξηγείται πως όλον αυτόν τον καιρό ελάχιστοι πιστωτές αμφισβήτησαν κάποια προσωρινή δικαστική απόφαση;Μήπως όλα αυτά αποτελούν μόνον ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα για να χρυσώσετε το χάπι του νομικού σας τερατουργήματος;Όπως και πολλούς άλλους, έτσι και εγώ αισθάνομαι προβληματισμένος για την ατραπό που έχετε επιλέξει να ακολουθήσετε. Ειλικρινά, ελπίζω, την ύστατη ώρα να προβληματιστείτε και να αναθεωρήσετε.

Κατάχρηση του νόμου από κακοπληρωτές

Η πιο συνηθισμένη περίπτωση συστηματικής κατάχρησης του νόμου είναι η υποβολή αίτησης, παρά το γεγονός ότι ο ενδιαφερόμενος γνωρίζει εκ των προτέρων ότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις του νόμου. Οι βασικές προϋποθέσεις για την ένταξη στον νόμο Κατσέλη είναι:

• Ο δανειολήπτης να είναι φυσικό πρόσωπο, δηλαδή να μη διαθέτει εμπορική ιδιότητα και
• Το ύψος της ακίνητης περιουσίας να είναι έως 120.000 ευρώ (για τον άγαμο) προσαυξημένο κατά 40.000 ευρώ για τον έγγαμο και κατά 20.000 ευρώ ανά τέκνο και μέχρι τρία τέκνα.Οι στρατηγικοί κακοπληρωτές, οι οποίοι με βάση τη γενική ερμηνεία δεν είναι μόνον όσοι διαθέτουν εισόδημα και δεν πληρώνουν τις οφειλές τους, αλλά και όσοι βάσει στρατηγικής αποφεύγουν να πληρώσουν γνωρίζοντας ότι δεν θα έχουν επιπτώσεις, υποβάλλουν αίτηση υπαγωγής στον νόμο, παρά το γεγονός ότι δεν πληρούν τις δύο συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Μοναδικός σκοπός το να κερδίσουν χρόνο. Ενδεικτικό της στρατηγικής στόχευσης που έχουν αυτές οι περιπτώσεις είναι το γεγονός ότι περί τους 20.000 δανειολήπτες υποβάλλουν αίτηση και στη συνέχεια παραιτούνται της αίτησης.Η παραίτηση γίνεται συνήθως λίγο πριν από την εκδίκαση της υπόθεσης και ο οφειλέτης καταφέρνει με αυτόν τον τρόπο να κερδίσει τον απαιτούμενο χρόνο πριν ο φάκελος επιστρέψει ξανά στην τράπεζα και αυτή επανεκκινήσει τις διαδικασίες διευθέτησης.
Πολλές φορές μάλιστα –και φυσικά όχι τυχαία– λίγο πριν από την έναρξη εκ νέου των αναγκαστικών μέτρων, ο ενδιαφερόμενος υποβάλλει πάλι αίτηση και παραιτείται ξανά όταν η υπόθεση είναι κοντά στην εκδίκαση. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα κενό που υπάρχει στον νόμο, ο οποίος επιτρέπει σε κάποιον να «μπαινοβγαίνει» αιτούμενος προστασία μία, δύο ή και τρεις φορές και στη συνέχεια να παραιτείται ισάριθμες φορές, αφού δεν έχει καμιά επίπτωση ή συνέπεια.
Η ευκολία με την οποία κάποιος μπορεί να «μπαινοβγαίνει» στον νόμο, είναι αποτέλεσμα της ανυπαρξίας ενός προελέγχου κατά το στάδιο υποβολής της αίτησης, όπως συμβαίνει π.χ. στον νόμο για την εξωδικαστική ρύθμιση επιχειρηματικών οφειλών. Αυτή είναι και η αιτία που η πλειονότητα των αιτήσεων απορρίπτεται, αφού υποβάλλονται από οφειλέτες που έχουν εμπορική ιδιότητα και οι οποίοι αν και δεν θα έπρεπε να υποβάλλουν αίτηση υπαγωγής στον νόμο, παροτρύνονται από επιτήδειους –συνήθως δικηγορικά γραφεία που χειρίζονται τέτοιες υποθέσεις– να το πράξουν, κερδίζοντας έτσι την προσωρινή προστασία μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης, κατά την οποία η αίτηση θα απορριφθεί.Η πρακτική κατάργηση, επί σειρά ετών, των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης έχει «θεριέψει» το φαινόμενο των «στρατηγικών κακοπληρωτών» και σύμφωνα με τα στοιχεία των τραπεζών το 40% των αιτήσεων είτε δεν φθάνει ποτέ σε ακρόαση στο δικαστήριο, είτε η αίτηση προστασίας απορρίπτεται από τον ειρηνοδίκη. Από τη μέχρι σήμερα εμπειρία προκύπτει επίσης ότι υπάρχουν οφειλέτες που ενώ έχουν ζητήσει προστασία μέσω του νόμου Κατσέλη και οι οποίοι θα πρέπει βάσει των κριτηρίων να μην έχουν εμπορική ιδιότητα και να βρίσκονται σε αδυναμία πληρωμής, έχουν εντοπιστεί στη συνέχεια να επιχειρούν να κάνουν και αίτηση μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού, οι προϋποθέσεις του οποίου είναι οι ακριβώς αντίθετες, δηλαδή κάποιος να έχει την εμπορική ιδιότητα και η επιχείρηση να είναι βιώσιμη. Ο αυστηρός προέλεγχος που έχει προβλεφθεί για την ένταξη στην εξωδικαστική ρύθμιση, έχει αποτρέψει προς το παρόν την καταστρατήγηση του νέου νόμου, ωστόσο έχει αποκαλύψει το μέγεθος της κατάχρησης που γίνεται μέσω του νόμου Κατσέλη.

Ντροπή για τον νομικό πολιτισμό 

Την εβδομάδα που προηγήθηκε, ετέθη προς διαβούλευση, έως τις 15/9, το νέο νομοσχέδιο της Κυβέρνησης, το οποίο, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει αλλαγές του ν. 3869/2010 (υπερχρεωμένα νοικοκυριά) για την δήθεν επιτάχυνση της εκδίκασης των εκκρεμών υποθέσεων, που έχουν προσδιοριστεί να συζητηθούν μετά την 15-06-2021. Στην πραγματικότητα, το νομοσχέδιο δεν επιδιώκει τίποτα παραπάνω πέρα από την πλήρη ικανοποίηση των αξιώσεων των πιστωτικών ιδρυμάτων σε βάρος των δικαιωμάτων του πολίτη, της διαδικασίας απονομής δικαιοσύνης, της δικονομίας και του Συντάγματος, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια δικαίου, που αποτελεί βασική υποχρέωση της πολιτείας απέναντι στην κοινωνία. Το σχέδιο αυτό αποτελεί ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΟΜΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, έχοντας προκαλέσει την αντίδραση και την οργή σύσσωμου του δικηγορικού σώματος. Ενδεικτικά:

– οι διατάξεις του είναι αντίθετες με την αρχή της αναλογικότητας και την αρχή της ισότητας των διαδίκων καθώς προβλέπεται ότι για τις εκκρεμείς αιτήσεις που τυχόν δεν ακολουθηθεί η ορισθείσα διαδικασία θα λογίζονται ως μη ασκηθείσες και θα ανακαλούνται οι ήδη χορηγηθείσες προσωρινές διαταγές. Η ως άνω πρόβλεψη είναι κατάφωρα αντισυνταγματική και συνιστά απροκάλυπτη παρέμβαση του νομοθέτη στην δικαστική λειτουργία. Είναι ανεπίτρεπτο να να θεωρούνται, με νομοθετική παρέμβαση, ως ουδέποτε ασκηθείσες, αιτήσεις για τις οποίες έχει ήδη επέλθει εκκρεμοδικία, σύμφωνα με τς βασικές διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και να καταργείται με νόμο (!!!!) η ισχύς δικαστικής κρίσης (προσωρινή διαταγή).

– το σχέδιο καταργεί την αρχή της προφορικότητας (άρθρο 115 παρ. 2 ΚΠΟΛΔ) βασική αρχή της δικονομίας στην πολιτική δίκη και την εξέταση μαρτύρων στο ακροατήριο, ουσιώδη διαδικασία στην συγκεκριμένη περίπτωση, αν λάβουμε υπ’όψη μας την ιδιαιτερότητα και την φύση των συγκεκριμένων υποθέσεων, αφού ο πολίτης στερείται μίας «ζωντανής» διαδικασίας στο ακροατήριο και ενώπιον του φυσικού του δικαστή, μέσα από την οποία και δια μέσω της διαδραστικότητας, ο δικαστής θα οδηγηθεί σε ασφαλή συμπεράσματα, ενώ δίδεται η δυνατότητα στους παράγοντες της δίκης να καλύψουν μία ευρεία γκάμα παραμέτρων που αφορούν στην συγκεκριμένη υπόθεση κάθε φορά, θέτοντάς τις υπόψη του δικαστηρίου, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποκατασταθεί από μία έγγραφη μαρτυρική κατάθεση, αφαιρώντας έτσι από τον πολίτη το βασικό δικονομικό του δικαίωμα να εξηγήσει με επάρκεια και σαφήνεια στον φυσικό του δικαστή τους λόγους περιέλευσής του σε αδυναμία πληρωμής, αφού οι λόγοι αυτοί διαφέρουν κατά περίπτωση και πρέπει να εξετάζονται με προσοχή και κοινωνική ευαισθησία.

– καταργείται η ισχύς και εφαρμογή συγκεκριμένων διατάξεων της εκουσίας δικαιοδοσίας, (άρθρα 745, 749 και 751 ΚΠΟΛΔ), οι οποίες ρυθμίζουν με συγκεκριμένο τρόπο την εκδίκαση των εν λόγω υποθέσεων, «ακυρώνοντας» με τον τρόπο αυτό την δικονομική διαδικασία και παραβιάζοντας την διάταξη του άρθρου 221 ΚΠΟΛΔ, σύμφωνα με το οποίο μία εκ των συνεπειών ασκήσεως αγωγής είναι το αμετάβλητο της δικαιοδοσίας, ενώ παράλληλα οδηγούν σε απονομή δικαιοσύνης δύο ταχυτήτων κατά παράβαση της αρχής της ισονομίας αφού οι διατάξεις αυτές θα τυγχάνουν εφαρμογής σε εκκρεμείς υποθέσεις του ν. 3869/2010 που θα εκδικαστούν πριν την 15/6/2021, αλλα και για τις λοιπές περιπτώσεις υποθέσεων που εισάγονται στα δικαστήρια με την ίδια δικαιοδοσία.

– το σχέδιο περιλαμβάνει ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία «οι ρυθμίσεις του παρόντος κατισχύουν κάθε αντίθετης διάταξης του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας». Στις διατάξεις αυτές περιλαμβάνονται και τα άρθρα 106-116 ΚΠΟΛΔ, δηλαδή οι ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ που δέπουν μία πολιτική δίκη!!! ανεξαρτήτως διαδικασίας, γεγονός το οποίο επισύρει ΣΟΒΑΡΑ ΖΗΤΗΜΑ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.

– Το σχέδιο προβλέπει την σύντμηση της προθεσμίας για την άσκηση έφεσης στην συγκεκριμένη κατηγορία υποθέσεων από δύο (2) έτη σε τρείς (3) μήνες !!!. Πρόκειται για πρόβλεψη με την οποία διαφοροποιούνται δυσμενώς, και κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας και της ισονομίας, οι συγκεκριμένες υποθέσεις από τις λοιπές υποθέσεις εκουσίας δικαιοδοσίας, ενώ είναι βέβαιον ότι περιορίζεται υπερβολικά και καταχρηστικά το δικαίωμα του πολίτη να απευθυνθεί στον ανώτερο δικαστή και θα οδηγήσει μετά βεβαιότητος στην απώλεια του δεύτερου βαθμού δικαστικής προστασίας.

– Τέλος, σύμφωνα με την περιγραφόμενη στο σχέδιο διαδικασία, ο οφειλέτης υποχρεούται να προσκομίσει φορολογικά έγγραφα που ανατρέχουν σε χρονικό σημείο τριών (3) ετών πριν τον χρόνο λήψεως του πρώτου δανείου που έλαβε. Πέραν της πρακτικής αδυναμίας του πολίτη να προσκομίσει τα έγγραφα αυτά, τα οποία μπορεί να φτάνουν και 25 έτη πίσω, αφού από το taxisnet μπορούν να εξαχθούν έγγραφα από το οικονομικό έτος 2003 και μετά, οι δε αρμόδιες Δ.Ο.Υ. ούτε κατά διάνοια ανταποκρίνονται στα έγγραφα αιτήματα των πολιτών για χορήγηση εγγράφων παλαιότερων ετών, στην πραγματικότητα επιβάλλεται συγκαλυμμένα υποχρέωση στον οφειλέτη να αποδείξει ότι η περιέλευσή του σε αδυναμία πληρωμής δεν οφείλεται σε δόλο. Με την πρόβλεψη αυτή δηλαδή, ο νομοθέτης αποπειράται να «επισημοποιήσει» με νομοθετικό μανδύα την ιδεοληψία ότι ο οφειλέτης είναι de facto δόλιος και να κατευθύνει την δικαστική κρίση, παραβλέποντας το γεγονός ότι η συνδρομή δολιότητος στο πρόσωπο του οφειλέτη είναι αντικείμενο απόδειξης, εξετάζεται κατόπιν υποβολής σχετικής ενστάσεως από τον πιστωτή-αντίδικο, ο οποίος φέρει και το σχετικό βάρος απόδειξης, επικαλούμενος συγκεκριμένες ενέργειες από μέρους του οφειλέτη ΚΑΤΑ ΡΗΤΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΤΟΥ Ν. 3869/2010, αλλά και της πάγιας νομολογίας.Πέραν των ανωτέρω επισημάνσεων, οι οποίες είναι καθαρά ενδεικτικές, αφού το νομοσχέδιο περιέχει γραμμή προς γραμμή αντισυνταγματικότητες και δικονομικές παραβάσεις, καλό είναι να σταθούμε και στην κοινωνική διάσταση του θέματος.Το σχέδιο είναι στο σύνολό του ΤΙΜΩΡΗΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ.Επβαρύνει τον πολίτη με μία δαιδαλώδη διαδικασία και έξοδα, τον υποχρεώνει να προσκομίσει έγγραφα τα οποία οι τράπεζες έχουν στην κατοχή τους, προδικάζει ζητήματα τα οποία είναι αντικείμενο απόδειξης για την οποία βαρύνεται ο αντίδικος, τιμωρεί τον πολίτη για ζητήματα για τα οποία ουδεμία ευθύνη έχει, αφού την δικάσιμο την ορίζουν τα δικαστήρια και όχι ο οφειλέτης.
Μετατρέπει τον δικηγόρο σε «κρατικό υπάλληλο» και «γραφιά», αφού τον απομακρύνει από τον φυσικό του χώρο, τα ακροατήρια, και του επιβάλλει να πράξει το καθήκον του, που είναι η προάσπιση των δικαιωμάτων του πολίτη, μέσω ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, στερώντας του τα όπλα, που του παρέχει το Σύνταγμα, ο νόμος και η δικονομία για να επιτελέσει τον βασικό του ρόλο. Ο δικηγόρος είναι ο συνδετικός κρίκος του πολίτη με την δικαιοσύνη και του εξασφαλίζει την ορθή, αμερόληπτη, αντικειμενική και με σεβασμό των δικαιωμάτων του απονομή της και όχι με μία ηλεκτρονική πλατφόρμα της οποίας η λειτουργικότητα, χρηστικότητα και αποτελεσματικότητα σε μία χώρα σαν την Ελλάδα, που δεν έχει ιδέα τι σημαίνει ψηφιοποίηση, ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΦΟΔΡΑ (ύστερα μάλιστα και από τα όσα σκανδαλωδώς έλαβαν χώρα την 31/7/2020 με την ηλεκτρονική πλατφόρμα για την προστασία της κύριας κατοικίας). Ο δικηγόρος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ… ΕΙΝΑΙ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ και χρέος του είναι να χρησιμοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ΟΛΑ ΤΑ ΟΠΛΑ που του παρέχει ο νόμος για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του εντολέα του ενώπιον του φυσικού δικαστή.Τέλος, ας μην γελιόμαστε. Για όποιον έχει τις στοιχειώδεις νομικές γνώσεις και επαφή με την νομική και δικαστηριακή πραγματικότητα (κάτι που προφανώς δεν διαθέτουν οι εμπνευστές του νομοσχεδίου) η στόχευση ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΑΛΛΑ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΓΙΑ ΠΑΡΟΧΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ Ν. 3869/2010, ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΟΤΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ, Η ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ.

ΑΝ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΗΤΑΝ Η ΕΠΙΣΠΕΥΣΗ ΤΟΤΕ Η ΛΥΣΗ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΠΛΗ. Οίκοθεν επαναπροσδιορισμός όλων των εκκρεμών υποθέσεων αυτεπαγγέλτως από τα Ειρηνοδικεία της χώρας (όπως άλλωστε συνέβη το 2015, αλλά και πρόσφατα για τις ματαιωθείσες λόγω covid 19 υποθέσεις) και ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΡΙΖΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΦΤΑΝΕΙ ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΑ 2 ΕΤΗ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΟΥΔΕΜΙΑ ΕΥΘΥΝΗ ΦΕΡΕΙ Ο ΠΟΛΊΤΗΣ.Το δικηγορικό σώμα, ως ενεργό και πλέον παραγωγικό κομμάτι της ιδιωτικής οικονομίας για την οποία τα τελευταία 10 έτη έχει βάλει πλάτη, αντιλαμβάνεται πλήρως την ανάγκη για ένα υγιές τραπεζικό σύστημα που αποτελεί ραχοκοκαλιά της οικονομίας. Επιτέλους,όμως, αυτό δεν μπορεί μονίμως να συμβαίνει σε βάρος του πολίτη, των συνταγματικών του δικαιωμάτων, της αξιοπρεπούς διαβίωσής του και να οδηγεί σε μία συνεχή ανασφάλεια δικαίου και σε πλήρη απαξίωση της Δικαιοσύνης και του ρόλου που αυτή θεσμικά οφείλει να επιτελεί σε μία Δημοκρατία και σε ένα κράτος δικαίου.

Το 2040 οι προσδιορισμοί «οίκωθεν»

Εάν οι προσδιορισμοί γίνουν οίκοθεν, τότε τα δικαστήρια, οι προσδιορισμοί θα γίνουν σύμφωνα με τους ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ υπηρεσίας εκάστου ειρηνοδικείου, οπότε θα προσδιοριστούν το 2040 οι υποθέσεις. Συνεπώς, πολύ ορθά ορίζει το σχέδιο νόμου ότι ο προσδιορισμός θα γινει μεσω της ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑΣ απο τους οφειλέτες.Η πλατφόρμα είναι ηλεκτρονική και συνεπώς θα είναι σωτήριο εργαλείο για την ΑΜΕΣΗ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΩΝ.